ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣTA BLOGSPOTS TOY ΑRT-ACT@TELLAS.GR
http://2008-2009programart-act.blogspot.com/

blogspot 1
blogspot 2
blogspot 3
blogspot 4
blogspot 5

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ART-ACT@TELLAS.GR http://mapsgooglecom.blogspot.com
http://mapsgooglecom.blogspot.com/

Αναγνώστες

ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΛΑΜΑΡΑ


ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ



1984 Ζωγραφική και Κεραμική στην Γκαλερί Υδροχόος
1984 Ζωγραφική (ακουαρέλα) στη Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου
1986 Ζωγραφική (λάδι) στην Γκαλερί Δημόκριτος
1986 Ζωγραφική (παστέλ) στην Γκαλερί Dada
1987 Ζωγραφική (λάδι) στην Γκαλερί Dada
1990 Ζωγραφική (λάδι) στην Γκαλερί Αντήνωρ
1992 Ζωγραφική (λάδι) στην Γκαλερί Έκφραση
1996 Ζωγραφική (μικτά υλικά) Γκαλερί της Αγκάθι
1997 Ζωγραφική (ακρυλικό) στην Γκαλερί Έρση
1998 Ζωγραφική (ακρυλικό) στο μουσικό καφενείο Πλατεία Ηρώων
2002 Ζωγραφική (λάδι) στην Γκαλερί Έρση
2003 Ζωγραφική (λάδι, ακρυλικό, ακουαρέλα) στην Καστέλλα
2004 Ζωγραφική (λάδι) Σύρος Ερμουπολεία
2007 Ζωγραφική (ακουαρέλα) στην Γκαλερί Έρση
2007 Φωτογραφία στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων
2007 Ζωγραφική (ακουαρέλα) και Φωτογραφία
στο Μουσείο Αλιείας στο Νέο Ικόνιο
2008 Φωτογραφία στην Πινακοθήκη του Πειραιά

















ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΟΜΑΔΙΚΕΣ



1970 Γκαλερί Πετρίδης, Παρίσι
1973 Έκθεση νέων καλλιτεχνών στην Ελληνοαμερικανική Ένωση
1974 Γκαλερί Αρετούσα
1978 Ένωση Προοδευτικών Γυναικών, Χανιά
1979 Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων Δημαρχείο Βόλου
1981 Δ.Ε.Κ.Τ.Ι.Α.G., Ζάππειο
1982 Δ.Ε.Κ.Τ.Ι.Α.G., Ωδείο Αθηνών
Δ.Ε.Κ.Τ.Ι.Α.G., Δημαρχείο Καλαμάτας
Ε.Ε.Τ.Ε. Έκθεση νέων Ζωγράφων
Δημοτική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου


1983 Πανελλαδική Ένωση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Ωδείο Αθηναίων
Δ.Ε.Κ.Τ I.A.G., Δημαρχείο Σπάρτης
1984 Πανελλαδική Ένωση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με τη συνεργασία του Δήμου της Νέας Ιωνίας
Δ.Ε.Κ.Τ.Ι.Α.G., Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας
Γκαλερί Υδροχόος
Salon d’ Automne, Grand Palais, Παρίσι
Δ.Ε.Κ.Τ I.A.G., Δημοτική Βιβλιοθήκη Πάτρας
Δ.Ε.Κ.Τ I.A.G., Δημαρχείο Κυπαρισσίας
1985 Ένωση Πτυχιούχων της Α.Σ.Κ.Τ. στην νήσο Κώ
Δ.Ε.Κ.Τ I.A.G., Δημοτική Βιβλιοθήκη Ναυπλίου
1986 Νάξιοι Δημιουργοί στη νήσο Νάξο
1989 Γκαλερί Dada Πινακοθήκη Πιερίδη, Συμπαράσταση για την Αρμενία
1990 Γκαλερί Dada
1993 Τέσσερις Ζωγράφοι στο Πόρτο Χέλι
1997 Παιδικότητα στην Τέχνη
1998 Γκαλερί Έρση
2005 Γκαλερί Σκουφά
2005 Γκαλερί Έρση
2006 ΟΜΜΑ Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, Χανιά
2007 Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών2007 Γκαλερί Άνεμος
2007
ΧΡΟΝΙΚΟ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ
Το 2007 παρουσίασα σειρά φωτογραφιών τις οποίες είχα κάνει την περίοδο 2003 μέχρι το 2004. Οι φωτογραφίες αυτές έγιναν στην περιοχή του Περάματος, στο λιμάνι όπου παρέμεναν τα παλιά σιδερένια παροπλισμένα πλοία. Όλα μαζί φορτωμένα με τις μνήμες από τους αρμενιστές τους ναυτικούς και τους καπεταναίους και από τα μυθικά τους ταξίδια και τις μάχες τους με τα θαλασσινά τέρατα, περίμεναν υπομονετικά να ξαναγεννηθούν κομμένα και ραμμένα καινούρια για τις νέες τους κατακτήσεις. Το σκηνικό ήταν μοναδικό, ωστόσο εκείνο το θέμα που με εντυπωσίασε ήταν οι συγκλονιστικές εικαστικές λεπτομέρειες που ανακάλυπτα ασταμάτητα . Δημιουργήματα της φθοράς από το αμείλικτο πέρασμα του χρόνου, το ένα χρώμα κάτω από το άλλο αποκαλύπτονταν από την διάβρωση δηλώνοντας τα αλλεπάλληλα βαψίματα που μέτραγαν τα χρόνια που πέρασαν.

2007
ΔΙΑΦΑΝΗΗ έννοια της καθαρότητας αναφορικά με την ανάγνωση των συγκινησιακών εκπομπών που υποβάλλονται από αρμονίες χαμηλού κοντράστ, με καθαρά βασικά και συμπληρωματικά χρώματα, είναι ότι χαρακτηρίζει αυτή την προσπάθεια. Μια ζωγραφική που έχει πρόθεση να περιγράψει την ανάμνηση μιας συναισθηματικής βιωματικής εμπειρίας κοντά στα σαπιοκάραβα του Περάματος τα αξημέρωτα πρωινά αλλά και τα σούρουπα βγάζοντας φωτογραφίες κάτω από τα καχύποπτα βλέμματα των λιμενεργατών προς τον ασυνήθιστο εισβολέα. Οι ακουαρέλες αυτές έγιναν αφού είχα τελειώσει με τις φωτογραφίες του Περάματος, κάτω από την συγκινησιακή κατάσταση που μου είχε δημιουργηθεί και πιστεύω ότι είναι σε άμεση σχέση με αυτή την αποτύπωση.

2003
ΤΟΠΟΙ
Η εμμονή ενός ταξιδιού στο γίγνεσθαι του κόσμου ήταν το κίνητρο γι’ αυτή τη περιπέτεια. Ξεκινώντας από τις πεδιάδες ανέβηκα στις πλαγιές μετά στους λόφους και στα βουνά. Από εκεί πέταξα πολύ πιο ψηλά και έφυγα από τη μικρούλα για τα πάνω. Είδα τα σύννεφα χρωματιστά και τα βουνά να δίνουνε όλα τους τα μυστικά. Αυτά τα λάδια δουλεύτηκαν με γυμνό χέρι και χαλαρό βλέμμα. Ότι οδήγησε στην ανάπτυξη αυτού του λεξιλογίου ήταν η εν δυνάμη ένωση με τον κόσμο τον συμπαντικό που δημιουργεί την δυνατότητα να βγεις από τα όρια των αδυναμιών και πραγματικά να νοιώσεις τη ψυχή σου να τ’ αγκαλιάζει όλα.


2002
ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΕ ΥΦΕΣΗ

Μια ενότητα από λάδια και ακρυλικά με άξονα τον έρωτα. Μορφές που μετουσιώνονται σε τοπία και τοπία που γίνονται μορφές, άδηλα σημάδια από πάθη και τραύματα που ζητούν εξιλέωση. Η ζωγραφική ανάγεται σε μια απελπιστική τελευταία κίνηση. Τα τοπία εδώ δηλώνουν μέσα από την νοσταλγία που τα διακατέχει τις ανεκπλήρωτες ερωτικές προσμονές: θυμάμαι τα χρώματα της δύσης στα μάτια σου, σ’ αγκαλιάζω σφικτά, σ’ αγαπώ παράφορα, ξημερώνει πράσινο, κάθε μέρα μιλάω μαζί σου, τίτλοι των έργων που μέσα από τη δύναμη του τοπίου εκφράζουν και την αμετακίνητη συναισθηματική θέση. Οι φιγούρες, γυναικείες, διαλύονται από την προσμονή και γίνονται πεδιάδες και λιβάδια έτοιμα να δεχτούν την γόνιμη ερωτική βροχή.

2000
ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Μια ενότητα που είναι εμπνευσμένη από την συλλογή των αναμνήσεών μου κοντά στη θάλασσα από αυτές που έχω μαζεμένες από την παιδική μου ηλικία και σχετίζονται άμεσα με το νησί. Οι γοργόνες που είδα στη θάλασσα, τα τεράστια πλοία που πέρασαν από μπροστά μου, ζευγάρια που ταξίδευαν με προορισμό τον έρωτα, βάρκες με όλα τους τα στολίδια και οι άνθρωποι οι μοναχικοί, ήταν ότι αφορούσε τις ζωγραφικές αυτές μαρτυρίες. Η γραφή είναι χειρονομιακή, η φόρμα είναι ηθελημένα απλοποιημένη, αγνοώντας την συμβατική προοπτική και το χρώμα χρησιμοποιείται σαν εκφραστικό μέσο

1996
ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
Μέσα από την έρευνα της μεταπτυχιακής μου εργασίας προέκυψε ένα σύνολο έργων που είχε σαν πηγή έμπνευσης τον φυτικό κόσμο.

Η διερεύνηση της δυνατότητας ύπαρξης μιας ευρύτερης σύνθεσης που θα μπορούσε να συμπεριλάβει διαφορετικά εκφραστικά στοιχεία όπως, λόγο, ήχο, εικόνα είναι η αφετηρία αυτής της δουλειάς. Η ενότητα αυτή πραγματοποιήθηκε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και από μέρος ενός συνόλου έγινε ένα αυτοτελές σύνολο χωρίς όμως να χαθεί αρχικός στόχος που ήταν η αναζήτηση της εικόνας που θα συμμετείχε στην τριλογία.
Η ιδέα ήταν η αναζήτηση μιας φόρμας που θα μπορούσε να εκφράσει τον ασταμάτητο κύκλο της ζωής και της εναλλαγής της ύλης και ειδικότερα τον ζωντανό φυτικό κόσμο, την αργή μα διαρκή του κίνηση πάνω στην γη και στο χρόνο, ενός σχηματισμού που θα κέντριζε τον νου μας να ανατρέξει στα εκατομμύρια χρόνια που πέρασαν και σ’αυτά που θα έρθουν ακόμα, μεγέθη τέτοια που μπροστά τους η διάρκεια της μεμονωμένης ανθρώπινης δραστηριότητας μοιάζει εντελώς ασήμαντη.
Η έκφραση αυτού του περιεχομένου θα μπορούσε να υπάρξει διαχρονικά, σαν μία υπόμνηση της μεγαλοσύνης της φύσης που μέρος της αποτελεί και η δική μας ανθρώπινη οντότητα. Το περιεχόμενο αυτής της αναζήτησης είναι λίγο πολύπλοκο και η πορεία προς το ζητούμενο δεν είναι σε ευθεία γραμμή, γιατί πως θα μπορούσε κανείς να παραβλέψει τα ατελείωτα σχήματα, το ρυθμό της αταξίας του φυτικού κόσμου, ή να αντισταθεί στα φλογερά χρώματα τα κόκκινα, μωβ, πράσινα, τις πασχαλιές, λεμονιές, ακακίες, νεραντζιές, ευκαλύπτους, έλατα, πεύκα που προκαλούν στην κάθε τους κίνηση.
Έτσι από την οπτική αντίληψη προς την ψυχική ανάταση και την πνευματική ευφορία η κίνηση προς την μίμηση και την απεικόνιση είναι μαγική και ενστικτώδης, όπως η κίνηση ενός μωρού που διδάσκεται μέσα απ’ότι βλέπει γύρω του. Σαν να μην έχεις άλλη επιλογή βιάζεσαι να καταγράψεις και να διασώσεις ότι βλέπεις, φοβούμενος μήπως τούτο χαθεί για πάντα. Αργότερα ότι έχεις υποκύψει στο χρωματικό όργιο, το πάθος έχει καταλαγιάσει μέσα σου και τα χρώματα είναι πάνω στα χαρτιά, μάρτυρες της χρωστικής σου ευφορίας, καταλαβαίνεις ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει και η φύση, ανεπηρέαστη από τις δικές σου προσλήψεις και μεταφορές, συνεχίζει τον αέναο τελετουργικό της κύκλο αφήνοντας σε παρατηρητή των μεταβολών και μετρητή του χρόνου που περνά.
Μετράμε και εμείς, ζώντας σ’αυτήν την πόλη, τον χρόνο που λιγοστεύει ή που αυξάνεται, αποκομμένοι από το φυσικό μας περιβάλλον, παρέα με την απομόνωση που καλά έχει ριζώσει τριγύρω.
Τα υπόλοιπα των φράσεων της αντίστασης βομβαρδίζονται ανελέητα από τα συνθήματα της παρακμής στα μέσα της μαζικής ενημέρωσης και εμείς κρυβόμαστε πίσω από σκούρα σχήματα που νομίζουμε ότι προφυλάσσουν την λεηλατημένη μας υπόσταση.
Κάπου εδώ ή λίγο πιο πριν, μας έχει τελειώσει η επιφανειακή ασφάλεια της μίμησης, η μαγεία των χρωμάτων είναι φευγαλέα και κουραστική και τα σχήματα που ξεπηδούν από τα χέρια μας, κρατούν φυλακισμένη την αγωνία που σηματοδοτεί τα φαινόμενα της εποχής μας.
Η ψυχή μας πλανιέται βαριά εδώ στο χείλος του εικοστού αιώνα, φορτωμένη θαρρείς όλες τις αμαρτίες των προπατόρων της και προσπαθεί να διατηρήσει τις συναισθηματικές εκπομπές και την άϋλη επικοινωνία με τη φύση, που μόνο μέσα από τις ισορροπίες της και τη μεγαλοσύνη της μπορεί κανείς να αντλήσει κουράγιο και δημιουργική δύναμη.


1992
ΚΟΡΕΣ
Ζωγραφική ενότητα που δημιουργήθηκε με άξονα την γυναικεία μορφή, ζωντανές φιγούρες που είχα δει, με τα μάτια της φαντασίας, σαν αγάλματα να γυρνούν τριγύρω ημίγυμνα χωρίς καμιά πρόθεση να δαμάσουν την θηλυκότητά τους


1990
ΕΝΑ ΝΗΣΙ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

« Μία αλληλουχία συμπτώσεων σε ένα χωροχρονικό σημείο είναι, που μερικές φορές μπορεί να οδηγήσει σε μονοπάτια μέσα από τον εαυτό μας, που ποτέ δεν διαβήκαμε.
Είναι αυτά τα μονοπάτια που ενώνουν το κέντρο του οργανισμού μας, την ψυχή μας, με το άπειρο σύμπαν και μας κάνουν να αισθανόμαστε λειτουργικά μέλη του ατελείωτου συνόλου.Η συμμετοχή μας μέσα από αυτούς τους δρόμους αναβαπτίζει το νού μας και κάνει την καρδιά μας να πάλλει σε ουράνιους ρυθμούς.Έτσι βιώνοντας αυτήν την εκστατική εμπειρία μπορούμε να οραματιζόμαστε ότι η ουτοπική ευτυχία μπορεί ανθρώπινα να κατακτηθεί.»

1987
ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Χειρονομιακή ζωγραφική με καθαρά βασικά και συμπληρωματικά με την οποία επιχειρώ την αποτύπωση μια συγκινησιακής κατάστασης που με διακατέχει, με το χρώμα και με την αποτύπωση της κίνησης του οργανισμού μου.

1986
ΚΥΛΙΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΥΦΑΣΜΑ

Συνταιριασμένα χρωματικά σχήματα ξεχύνονται ελεύθερα να μεταφέρουν με την συμβολική τους γλώσσα το απόκρυφό τους μήνυμα. Ψιθυρίζοντας το σιγανό τους τραγούδι, φόρμες που ζουν στα θαύματα του κόσμου στιγματισμένες από οργανικά βιώματα είναι σα να περιμένουν τη στιγμή που θα αναγνωρισθεί η δική τους αυτοτέλεια. Αναζητώντας τον συσχετισμό ή την αντίθεση, το πάθος ή την αντιπαράθεση, την αυτοκαταστροφή ή την ρέμβη, ψάχνοντας για τις ισορροπίες, χαμένος στο σύνολο της συμβατικής αλήθειας, ζητάς την αυτονομία ή κάτι άλλο που προσπαθείς να καθορίσεις μέσα από την ιδιαίτερη τακτοποίηση του ονείρου. Από τον κατάλογο της εκθέσεως.
Δύο στοιχεία ένα εύκαμπτο και μαλακό, το ύφασμα, και ένα άκαμπτο και σκληρό, ο κύλινδρος, σχεδιάζονται σε διάφορες εκδοχές, με χρώματα παστέλ απάνω σε χαρτί.



Η Στέλλα Καλαμαρά γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Ζωγραφική, Διακόσμηση – Σκηνογραφία και Κεραμική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών των Αθηνών και μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο Ulster της Β. Ιρλανδίας.
Παράλληλα με την ενασχόλησή της με την ζωγραφική, ασχολήθηκε και με την τέχνη της Κεραμικής,τις Γραφικές Τέχνες και την δημιουργία προτοτύπων σχεδίων για χαλιά.
Από το 1976 διδάσκει στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στον Τομέα της Αρχιτεκτονικής Γλώσσας, Επικοινωνίας και Σχεδιασμού του Τμήματος Αρχιτεκτόνων τα αντικείμενα της Πλαστικής, της Κεραμικής, του Ελευθέρου Σχεδίου και του Χρώματος.
Εχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα δώδεκα ατομικές εκθέσεις. Έργα της επίσης έχουν παρουσιασθεί σε ομαδικές εκθέσεις από το 1970 μέχρι σήμερα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Το Δημοτικό Πνευματικό Κέντρο Ερμούπολης έχει την ευκαιρία εφέτος να παρουσιάσει την ζωγράφο Στέλλα Καλαμαρά, μετά από την επιθυμία της να επικοινωνήσει με τον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο σε μια περίοδο όπου οι συνθήκες είναι ευνοϊκές και οι ενασχολήσεις της το επιτρέπουν. Έτσι την φιλοξενούμε στα πλαίσια των εικαστικών εκδηλώσεων των Ερμουπολίων 2004, για να δόσουμε την ευκαιρία στο κοινό της Σύρου και γενικότερα των Κυκλάδων να γνωρίσει και από κοντά το έργο της ζωγράφου, που έλκει την καταγωγή της από τις Κυκλάδες και ιδιέταιρα από τα νησιά Σύρο και Νάξο.

Ιωάννης Δεκαβάλλας
Δήμαρχος Ερμούπολης


Έχω και την χαρά να παρουσιάσω στο κοινό των Κυκλάδων και στα πλαίσια των Ερμοπουλίων 2004 την ζωγράφο Στέλλα Καλαμαρά.
Η Στέλλα Καλαμαρά με σημαντικό έργο και μακρά θητεία στην ζωγραφική έχοντας πραγματοποιήσει μια σειρά εκθέσεων ως επί το πλείστον στην Αθήνα, αισθάνεται την ανάγκη της επικοινωνίας της με τον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο. Η συμμετοχή της στα Ερμουπόλια 2004, την Ολυμπιακή χρονιά προσφέρει την δυνατότητα στο κοινό μας να επικοινωνήσει με μια ατμοσφαιρική ζωγραφική όπου ο πρωταγωνιστικός παράγων είναι το χρώμα, το στοιχείο που μεταφράζει και που δίνει τις προεκτάσεις και τις συναισθηματικές δονήσεις. Οι χρωματικές εκπομπές μετουσιώνουν το περιβάλον και δημιουργούν μέσα από την θεματολογία, που αναφέρεται σε μοναχικές φιγούρες και και απόκρυφα τοπία, τον χώρο των νοσταλγικών αναμνήσεων των παρελθόντων γεγονότων.

Κωνσταντίνος Ιωαννίδης
Πρόεδρος Διεθνούς Πινακοθήκης Δελφών
Εικαστικός Σύμβουλος Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ερμούπολης
Κόκκινο σε ύφεση
Η σημασιολογική αμφισημία της τεχνικής που ακολουθεί η Σ. Καλαμαρά εδράζει σε τόνους χοϊκούς τον αλληγορικό και περίπλοκο χαρακτήρα μιας μικτής ζωγραφικής απόδοσης και αποκάλυψης. Τονίζοντας και αλλεπάλληλα το ανεκδοτολογικό ουσιαστικό στοιχείο, ξεπερνά τα αδρανή σημεία και τις αντιφάσεις,αναιρεί την ύπαρξη κάθε καταγραφής που προϋπάρχει και με συγγενείς ιδιότητες αναγάγει κάθε δημιουργία από τη σφαίρα του αισθητού σε πνευματικές αξίες έργου τέχνης.
Οι εναργείς διαβαθμιζόμενες αντιθέσεις που επιτελεί κινούνται ανάμεσα σε χρώματα αναφοράς και παραπέμπουν στη μοντέρνα τέχνη που αποκρυσταλλώνει την εμμονή απέναντι στη συνθήκη που θεωρείται πολιτιστική αξία από την υπάρχουσα, τρέχουσα, εικαστική πραγματικότητα. Η ατμόσφαιρα που δημιουργεί η Καλαμαρά έχει στοιχεία από επιφάνειες του ορίζοντα, σκιές από το φεγγάρι, τοπία και βουνά που χάνονται σε κιτρινοπράσινα φόντα, ανθρώπινες μορφές σε διάφορες διαστάσεις, σώματα που αιωρούνται διαθλαστικά, πρόσωπα σε σκέψεις και έννοιες. Με απόλυτη διαφάνεια επιτείνει την διαύγεια παρ’ ότι δημιουργεί ένα μεγενθυντικό, σε κλιμακώσεις αντανακλάσεων, χρωματικό ημιτόνιο που ενυπάρχει σε μία συγκινησιακά βάλλουσα φύση που την διακρίνει η λιτότητα και η απεριττότητα. Αρνούμενη την πολυσημία των διαθέσεων τελεί υπό το κράτος των ζωτικών ελπιδοφόρων αισθημάτων της υπέρβασης. Αφήνοντας στα έργα της απροκάλυπτες πηγές έμπνευσης που προέρχονται πρώτιστα από βιωματικές εμπειρίες που απέκτησε οδοιπορώντας στη ζωή και στην τέχνη.
Στην περίπτωσή της η πρωτοπορία δεν υπονομεύει καθόλου την εγγενή ιδιότητα, αλλά ερμηνεύει τα ζητούμενα και βαθμηδόν μετατρέπει τους όρους ένταξης στο εικαστικό σύνολο. Η εικαστική καινοτομία έχει συχνά ανατρεπτική ισχύ, γίνεται αποδεκτή εκ των προτέρων και απονείμει μια ποίηση αυτοπεποίθησης, μία συντελεσθείσα επανάσταση που προσπίπτει στις προσχώσεις της αποκατάστασης. Μεταφέροντας αυτούσιες παρατηρήσεις, η συγκομιδή από τα ερεθίσματα και τις μνήμες ανασυγκροτεί την ανίχνευση των κομβικών σημείων που κυμαίνονται ανάμεσα στην οπτική της μεταίσθησης και στην ορατότητα της μεταφορικότητας.
Στα σύμβολα και στα καταγωγικά αρχέτυπα μιας ευαισθητοποιημένης εικαστικά συνείδησης αλιεύει εικόνες βαθιά ριζωμένες στο συλλογικό υποσυνείδητο. Επιτρέπει την ανάγνωση της εικαστικής δημιουργίας, μέσα από την παραδοχή των εξηγήσεων που αποτελούν την διείσδυση στην εικαστική αλήθεια. Συνομιλεί με τα ψήγματα της γενεσιουργικής μορφοποίησης, καθώς προτείνει την αναδιάταξη των μοτίβων γραφής και των ορισμών της προσπέλασης, που διευρύνουν το βάθος του πεδίου της αισθητηριακής προσλαμβάνουσας. Διακατέχεται από μια πρωτογενή ποιητική πρόκληση που αφήνει την ακριβολογία να δρα πάνω στην καταυγαστική έκφανση κάθε πίνακα ανατρέποντας τη γνώριμη τάξη των πλάνων.
Πέρα από τις καταγραφόμενες εικόνες, η καλλιτέχνης αποκαλύπτει μύθους, αναιρεί συναρμογές του χώρου, εμφανίζει περιγράμματα που παρέχουν απεριόριστα πλαίσια.
Έχει ασκηθεί στην επιλογή του καίριου, του ουσιαστικού που επιτρέπει την ανάδειξη της ουσίας που συνταυτίζεται με την χροιά της κοσμογονικής ανάπλασης και αναμόρφωσης. Περιδιαβάζει με εσωτερική αταραξία διεισδυτικά κάθε υπαινιγμό, διαπραγματευόμενη ένα χρωματικό γαλαξία από μάζες εγκαθιστώντας ένα διάλογο του πνεύματος συναίνεσης της σκιάς, με την συνέχεια και την ασυνέχεια.
Λεόντιος Πετμεζάς
Stella Kalamara was born in Athens and studied Painting, Decoration - Stage Design, and Ceramics at the Athens School of Fine Arts, and as a postgraduate at the University of Ulster in Northern Ireland.
In parallel with her commitment to painting, she has also worked on the art of Ceramics, Graphic Arts, and the creation of original designs for carpets.
Since 1976, she has taught at the Athens National Technical University, in the Architectural Language, Communication and Design Section of the Department of Architecture, with Plastic Art, Ceramics, Free Design and Colour as her subjects.
She has so far held 12 personal exhibitions. Her works have also appeared in group exhibitions from 1970 onwards in Greece and abroad.
She lives and works in Athens.
Red in a minor key
The semantic ambiguity of the technique followed by Stella Kalamara bases on earthy colours the allegorical and complex character of a mixture of rendering and revelation in painting. In stressing repeatedly the anecdotal element, it transcends the inert points and the contradictions, cancels out the presence of any pre-existent record and, with related qualities, raises each creation from the sphere of sense perception to spiritual and intellectual values of a work of art.
The pellucid graduated contrasts which it achieves move between colours of reference and are reminiscent of modern art, which distils obsession as against the convention which is regarded as a cultural value by the existent, current artistic reality. The atmosphere which Kalamara creates has features from the surfaces of the horizon, shadows from the moon, landscapes and mountains which are lost in yellow-green backgrounds, human figures in various dimensions, bodies which are suspended by refraction, faces in thoughts and meanings. With absolute transparency it draws out the lucidity in spite of the fact that it creates a magnifying chromatic semi-tone - on scalings of reflexes - which is inherent in an emotionally aggressive nature which is marked by spareness and a total absence of the superfluous. Refusing the polysemy of moods, it is under the influence of the vital hopeful feelings of transcendence. It leaves in her works blatant sources of inspiration which are derived from life experiences which she has gained on her journey through life and art.
In the case of Kalamara, pioneering does not in any way undermine the the innate quality, but interprets the desideratum and by degrees transforms the terms of integration into the artistic whole. Innovation in art often has subversive force; it is accepted in advance and awards a poetry of self-confidence, a revolution accomplished which impinges upon the siltings of restoration. As it conveys intact observations, the harvest from the stimuli and memories reconstitutes the tracing of the nodal points which fluctuate between the angle of vision of after-sense and the visibility of the language of metaphor.
In the symbols and derived archetypes of an artistically sensitised awareness, she fishes for images which are deeply rooted in the collective unconscious. She permits the reading of artistic creation through the assumption of the explanations which constitute a penetration into artistic truth. She converses with the flecks of the generative shaping of forms, as she proposes the re-arrangement of the motifs of style and of the definitions of approach which expand the depth of the field of sense perception. She is possessed by a primal poetic challenge which allows precision to act upon the effulgent manifestation of each picture, subverting the familiar order of the planes.
Over and beyond the images which are set down, the artist reveals myths, cancels out assemblages of space, and brings to light outlines which provide unlimited frameworks.
Kalamara is practised in the selection of the crucial, the substantive, which permits her to bring out that essence which is identified with the nuance of cosmogonic refashioning and remoulding. Her peregrinations with the inner ataraxia of ancient philosophy penetrate every suggestion, negotiating a colour galaxy of masses, and so establishing a dialogue of the spirit of consensus of the shadow with continuity and discontinuity.

Leontios Petmezas
The Ermoupoli Municipal Cultural Centre has had the opportunity this year of presenting to the public the painter Stella Kalamara, in the light of her wish to communicate with Greece at large at a time when conditions are favourable and her commitments permit. Thus we are hosting her within the context of the artistic events of the Ermoupolia 2004, in order to provide an opportunity for the public of Syros, and of the Cyclades more generally, to get to know at first hand the work of this artist, who has her origins in the Cyclades, and more specifically the islands of Syros and Naxos.

Ioannis Dekavallas
Mayor of Ermoupoli

It is a pleasure to introduce the painter Stella Kalamara to the public of the Cyclades, within the framework of the Ermoupolia 2004. Stella Kalamara has done important work and has long service in painting. Having held a series of exhibitions for the most part in Athens, she feels the need to communicate with the broader Greek world. The fact that she is taking part in the Ermoupolia 2004 - the Olympic year - makes it possible for the public here to communicate with atmospheric painting in which the principal factor is colour, the element which translates and which provides the extrapolations and the emotional resonance. The effusions of colour transubstantiate the environment and create through the subject-matter, which deals with solitary figures and secret landscapes, the locus of nostalgic memories of past events.

Constantinos Ioannidis
President, Delphi International GalleryArt Consultant, Ermoupoli Municipal Cultural Centre
Δεν υπάρχουν αναρτήσεις.
Δεν υπάρχουν αναρτήσεις.
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)